عاشق ترکمن صحرا

 

زندگی رسم خوشایندی نیست

زندگی بالش یک خواب بلند ابدی است

زندگی چیدن یک سیب هوس آلود است

زندگی لذت یک فاحشه از ثانیه است

زندگی طیف سفیدی است که آن سوی نهایت پیداست

تلخ ترین لحظه ی یک مردودی ست

* پس بیاییم در این زمانه از امتحان  زندگی  مردود نشویم و سربلند و با افتخار از این امتحان برون آئیم*

 

نوشته شده توسط سعید-صحرا در سه شنبه پنجم آبان 1388 ساعت 9:54 موضوع | لینک ثابت

با صداقت ای برادر کار کن                                              با متانت رنج آن هموار کن

دیو نفست ،پشت میزت خار کن                                      شیله پیله از تنت را دور کن

هر مقامی باشد در پشت میز

از ریا کاری بپرهیز ای عزیز

 

گاه میگردی ،اسیر حب  جا                                            پشت میزت میروی ،بیراهه را

ناگهان بینی که افتادی به چاه                                         نیک و بد را پس بده از هم  تمیز

هر مقامی باشد در پشت میز

از ریا کاری بپرهیز ای عزیز

از فمنیت پشت میز ،دور باش                                          از دو چشمان غرورت کور باش

وقت کار تابع دستور باش                                                 کار کن با دقت اما تند و تیز

هر مقامی باشد در پشت میز

از ریا کاری بپرهیز ای عزیز

سعی کن هرگز نباشی گیر میز                                   روزو شب اندیشه ات در زیر میز

برحذر از لقمه ی نان حرام                                           چون که باشد زیر میزت فتنه خیز

هر مقامی باشد در پشت میز

از ریا کاری بپرهیز ای عزیز

گر تو صاحب منصبی ،داری مقام                                   پشت آن میزت تو داری احترام

حرمت میزت نگه داری مدام                                       پس نگه کن پشت میزت ریز ریز

هر مقامی باشد در پشت میز

از ریا کاری بپرهیز ای عزیز

خدمت مردم ترا باشد شعار                                           در عمل ثابت نما خدمتگذار

پشت میزت خالقت را یاد دار                                         دانشت در منصبت در حد میز

هر مقامی باشد در پشت میز

از ریا کاری بپرهیز ای عزیز

دور میزت ،پرسه شیطان می زند                            ضربتی ،یک لحظه یک آن می زند

ضربتی بر دین و ایمان می زند                                 آبرو دیگر نماند هیچ چیز

هر مقامی باشد در پشت میز

از ریا کاری بپرهیز ای عزیز

گر مقامی باشد بار نخست                                        چند روز این مقام از آن توست

زشتی و زیباییت  در آن گروست                             پس تو خدمت کن به مردم ای عزیز  

 

نوشته شده توسط سعید-صحرا در دوشنبه چهارم آبان 1388 ساعت 15:49 موضوع | لینک ثابت

 

 به خون دل زعشق او  *****     شبانه باده میزنم
             برای کودک دلم   ******     چه حرف ساده میزنم
         اگر بپرسد از نگار    ******   ز بغض بی جواب خود
    میان کوچه ها ی یاد    ******    به پیچ جاده میزنم

ملامتم نمی کند دل غمین و عاشقم

      به او امید میدهم  *******  چه حرف ساده میزنم

 

 

نوشته شده توسط سعید-صحرا در شنبه بیست و پنجم مهر 1388 ساعت 22:25 موضوع | لینک ثابت

دل های پاک خطا نمی کنند
سادگی می کنند
و امروز سادگی ، پاک ترین خطای دنیاست !!
-----------
آغوشت را بازکن
خیلی وقت است خودم را
در شانه های بی کسی گم کرده ام
-----------
دلی را نشکن شاید خانه خدا باشد
کسی را تحقیر مکن شاید محبوب خدا باشد
از کمکی دریغ مکن شاید کلید بهشت باشد
سر نماز اول وقت حاضر شو
شاید آخرین دیدارت با خدا باشد در زمین
-----------
به هر نسیمی که از کنارم رد میشه مشکوکم ...
می ترسم بوی تو رو از من بدزده !
-----------
عطش، تابستان و من
گنجشکی کوچک که به جرعه آبی خوشنودم
و به ریزه نانی راضی
احساس خوشبختی ابدی با من است
پرواز،
رازی است که در من نخواهد مرد
دنیا بالهای من است
-----------
من هر روز در تلاشم تا خاطرم بماند
و تو هر شب دعا می کنی که فراموش کنی...
خاطراتمان چه بلا تکلیف اند!!!

من دغدغه دارم که این روزها
در سرزمینی زندگی می‏کنم که در آن
دویدن ، سهم کسانی است که نمی‏رسند
و رسیدن، حق کسانی که نمی‏دوند
-----------
براي فيلم نامه ي عشقت
به اين و آن قول نقش اول را مي دادي
اما اكنون...
بدون قهرمان مانده اي
با عده اي سياهي لشكر و بدل كار     !!

 

 

نوشته شده توسط سعید-صحرا در سه شنبه بیست و یکم مهر 1388 ساعت 19:15 موضوع | لینک ثابت

راستی این بنده خدا که کیفش رو  پیدا کرده بودم امروز یک جعبه شیرینی خامه ای آورده دفتر و کلی از من تشکر کرده بابت کارم ، بنده خدا حتما" فکر می کرد که اگه به قول خودش از من این جوری تشکر نمی کرد دلش آروم نمی گرفت .

البته بچه های دفترم نامردی نکردن و کل دو کیلو شیرینی خامه ای رو خوردن یه آبم روش  و فقط دو تا دونه برای من گذاشتن . ای نامردا ؟!

  ( البته شوخی می کنم نوش جانشون و گوارای وجودشون ) دست اون آقا هم درد نکنه

 

نوشته شده توسط سعید-صحرا در شنبه هجدهم مهر 1388 ساعت 18:52 موضوع | لینک ثابت

امروزصبح  در حال گذر از خیابان بودم که ناگهان چشمم به یک کیف پول مردانه که درست در وسط خیابان افتاده بود نظرم را به خود جلب کرد و رفتم  آن را گرفتم و راه خود را ادامه دادم تا زمانی که به محل دفتر بروم و با پیدا کردن یک شماره تماس آن را به صاحبش برگردانم  حال به دفتر رسیدم اولین کاری که کردم کیف پول را از جیب خود در آوردم تا صاحب آن را از نگرانی در بیاورم  چون می دانستم که هرگاه فردی هر وسیله خود را گم کند هرچند که از لحاظ مالی بی ارزش باشد باز هم بسیار ناراحت می شود  به ناچار برای پیدا کردن شماره تماسی از صاحب آن ،کیف را باز کردم و در  درون آن یک کارت ملی بود و چند تا برگه جریمه ودفتر چه تلفن  چند تا یی فاکتور و مقدار قابل توجهی هم پول و تراول و یک روبان سبز رنگ . مشخصات روی کارت ملی نام خانوادگی را خواندم و به دنبال شماره تلفنی گشتم با این فامیل و با آن تماس گرفتم از قضا منزل خود شخص صاحب کیف بود  و با گفتن این خبر از او خواستم که با آوردن شناسنامه خود و تطبیق مشخصات آن با کارت ملی  که درون کیف بود آن را به او بدهم و با دادن آدرس دفتر آن شخص آمد و بعد از تطبیق مشخصات شخصی آن و اطمینان از آن که شخص مراجعه کننده همان صاحب اصلی کیف است  ،کیف را به او دادم  و  او بسیار مسرور و خوشحال و با تشکرهای فراوان با ما خداحاقظی کرد  چند ساعتی نگذشته بود که آن فرد به من زنگ زد از آنجایی که شماره همراه من را چون با منزل او تماس گرفته بودم داشت و باز هم هزا ر تشکر و قدردانی و در پایان یک کلمه ای را گفت : که اگر دست فرد ی دیگر می افتاد معلوم نبود که به دست ما می رساند یا خیر ؟ ! 

 (من تو دل خودم گفتم  انشا الله که  می رسید ) و گفت :  من از قدیم به ترکمنها اطمینان دارم و مردمی بسیار امانت دار هستند با  شنیدن این حرف بسیار خوشحال شدم . (باور کنید  من نمی خوا هم از خودم تعریف کرده باشم فقط به این افتخار کردم که پدران و اجداد ما نام نیک از خود به جای گذاشته اند که مردم این گونه تصور خوب را از ما دارند ).    

 

 

نوشته شده توسط سعید-صحرا در جمعه هفدهم مهر 1388 ساعت 18:53 موضوع | لینک ثابت

شهر، کثيف و بي حصار و پر حرف است در انتظار پايان زندگي باشم یا این که به سان يال بلند اسب ترکمن که از دور بر افق شامگاه صحرایم نظاره کنم نظاره گر این صحرای بی آب و علف باشم ، یا همچون کبوتری عاشق از این صحرا پر کشم و روم نمی دانم  چرا وچه چیز مرا در این صحرای بی آب و علف نگه داشته عشق، عشق به چه به پدر و مادرم یا مردم خونگرم دشت........... معناي روز، سکوت و کار است و معناي «شب» خستگي است در این دشت بي کرانه به اميد چه هستم به امید صحرا که از فقر و سکوتش بگویم یا از درد و رنج پدران و مادران دلسوز و از جان گذسته صحرا که تاخت و تازشان همچون اسب تیز پای صحرای ترکمن است ، برای آینده فرزندان صحرا است فرزندان به جوانه هاي کوچکي مي مانند که اگر از زير اين زره به در آيند چه به سر فرزندان صحرا خواهد آمد                  

 

نوشته شده توسط سعید-صحرا در یکشنبه بیست و نهم شهریور 1388 ساعت 15:20 موضوع | لینک ثابت

یکی از مراسم و رسم هایی که در ترکمن صحرا رایج تست و نسل به نسل به ما رسیده مراسم یا  رمضان است این رسم که در روز چهاردهم ماه رمضان انجام می شود و یا رمضان(  یا همان نیمه رمضان) نا میده می شود ومعمولا" بعد از نماز عشا و تراویح آغاز می گردد این رسم نیز یکی از رسوم مردم ترکمن  صحرا است که نسل به نسل به ما رسیده و باید در احیا و زنده نگه داشتن آن کوشا باشیم و آن را به نسلهای بعد خود بسپاریم تا این یادگار گران مایه  پدران خود را زنده نگه داریم.

این مراسم به گونه ای است که مردم با به راه انداختن دسته هایی و رفتن به خانه های همسایه و اقوام و با خواندن اشعاری در وصف پیامبر اکرم (ص) و خواندن دعا می پردازندو پس از پايان قرائت هر بند از آن اشعار توسط  سر دسته یا همان  سرخوان ،( سر خوان معمولا افرادی هستند که دارای صدای زیبا و رسایی نسبت به دیگران هستند )و  ديگر اعضای گروه يک صدا «آلّاو» می فرستند و در پایان  مردم هدایایی را به آنان می دهند این نظری که جمع آوری می شود در پیان در بین نیازمندان و فقرای واقعی تقسیم می شود از این رو مردم معتقد هستند که این دادن نظری باعث افزایش روزی و برکت خانه می شود .         

رمضان آيلاری گلرده گچر ،                                            
بهيشت نگ ايشيگين بير جومارت آچار
آتينی إيرلأپ ، مونرده قاچار
حق رسول ، امتيم ، يا يارمضان!
ترجمه:
ماه رمضان می آيد و می گذرد
تنها جوانمردان درب بهشت را گشوده خواهند يافت
رمضان سوار بر اسب ، خواهد تاخت
به حق رسول و امت رسول ، يا يارمضان!

 

 

نوشته شده توسط سعید-صحرا در پنجشنبه دوازدهم شهریور 1388 ساعت 14:18 موضوع | لینک ثابت

              زندگي صحنه يکتاي هنرمندي ماست    *    هر کسي نغمه خود خواند و از صحنه رود

                                                       صحنه پيوسته بجاست

                                     خرم آن نغمه که مردم بسپارن به ياد       

        پس بیایم خاطراتی خوش از خود به جا گذاریم تا بعد از رفتن ما مردم به خوبی از ما یاد کنند

 

نوشته شده توسط سعید-صحرا در پنجشنبه ششم فروردین 1388 ساعت 17:29 موضوع | لینک ثابت